Πείτε το κύπελλο Uefa, πείτε το Europa League. Ακόμα και κύπελλο εθνών. Οπως και να έχει, μιλάμε για την ίδια διοργάνωση, και αν κανείς έβαζε τα λεφτά του στην αρχή της χρονιάς, ότι η Fulham θα έφτανε μέχρι και την τελική πράξη της διοργάνωσης, τότε μάλλον θα τον έβγαζαν τρελό.

Η ομάδα του Roy Hodgson, πραγματοποίησε μια... παραμυθένια πορεία στη δεύτερη τη τάξη ευρωπαϊκή διοργάνωση, και αφού προκρίθηκε από τον πέμπτο όμιλο, με αντιπάλους τις Roma, CSKA Σόφιας και Βασιλεία, έπειτα "πήρε το όπλο" της και άρχισε να κατατροπώνει όποιον έβρισκε μπροστά της.

Πρώτα η Shakhtar Ντόνετσκ, έπειτα η Juventus, μετά η Wolfsburg και τέλος το Αμβούργο. Πλέον, η Fulham γίνεται η έβδομη αγγλική ομάδα που συμμετάσχει σε τελικό Europa League ή κυπέλλου Uefa από τότε που υπάρχει με αυτό το όνομα η διοργάνωση, και θέλει να ακολουθήσει τα παραδείγματα των Liverpool, Tottenham και Ipswich, κατακτώντας το βαρύτιμο τρόπαιο.

Στις παρακάτω γραμμές, θα βρείτε τις εννιά αγγλικές συμμετοχές σε τελικούς αυτής της διοργάνωσης, και τα αποτελέσματά των, με τη Fulham να "υπογράφει" στις 12 Μαίου, τη δέκατη συμμετοχή του αγγλικού ποδοσφαίρου.

1) Wolves- Tottenham (3 και 17 Μαίου 1972)

Αγγλική υπόθεση ήταν ο πρώτος τελικός του κυπέλλου Uefa, με τον τίτλο να κρίνεται σε διπλές αναμετρήσεις. Διεκδικητές του τροπαίου ήταν η Wolves του Bill McGarry και η Tottenham του Bill Nicholson. Ο τίτλος ουσιαστικά κρίθηκε στο πρώτο παιχνίδι, μεταξύ των δύο, όταν οι Spurs πήραν τη νίκη με 2-1 μέσα στο Molineux, με δύο τέρματα του Martin Chivers στο 57' και το 87', ενώ στο 72΄είχε ισοφαρίσει ο αρχηγός των "λύκων" Jim McCalliog.

Στη δεύτερη αναμέτρηση, οι Λονδρέζοι δυσκολεύτηκαν αρκετά, καθώς μπορεί να προηγήθηκαν με τέρμα του Alan Mullery, αλλά η Wolves αντέδρασε, ισοφαρίζοντας με τον Dave Wagstaffe. Ωστόσο και δυστυχώς για την ομάδα του McGarry, το σκορ έμεινε εκεί, με την Tottenham να κατακτά το πρώτο κύπελλο Uefa, στις 17 Μαίου του 1972, με συνολικά τέρματα 3-2.

2) Liverpool- Borussia Monchengladbach (10 και 23 Μαίου 1973)

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Αγγλία έχει εκπρόσωπο στον τελικό του κυπέλλου Uefa. Αυτή τη φορά, η Liverpool είναι αυτή που καλείται να κρατήσει τον τίτλο στο Νησί, απέναντι στην γερμανική Borussia Monchengladbach. Πρώτο παιχνίδι μεταξύ των δύο, στις 10 Μαίου του 1973, στο Anfield, όταν και η ομάδα του Bill Shankly, κατάφερε να πάρει μεγάλο προβάδισμα εν όψει του επαναληπτικού τελικού της Γερμανίας. Οι Reds νίκησαν την ομάδα του Hennes Weisweiler με 3-0, με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Kevin Keegan, ο οποίος σημείωσε δύο από τα τρία γκολ της ομάδας του. Το θρίαμβο του Anfield, τον ολοκλήρωσε ο Larry Lloyd, με γκολ του στο 61'.

Ομως, ο επαναληπτικός του Bokelbergstadion, μόνο εύκολη υπόθεση δεν αποδείχθηκε. Οι Γερμανοί πίεσαν αφόρητα την ομάδα του Shankly και βρέθηκαν να κερδίζουν με 2-0, στο ημίχρονο, με δύο τέρματα του Jupp Heynckes. Ευτυχώς, όμως, για τους "κόκκινους" το πράγμα σταμάτησε εκεί, και με συνολικά τέρματα 3-2, κράτησαν το κύπελλο Uefa στη Γηραιά Αλβιώνα, ενώ αυτός ήταν ο πρώτος τους ευρωπαϊκός τίτλος.

3) Τοttenham- Feyenoord ( 21 και 29 Μαίου 1974)

Τρίτη συνεχή παρουσία αγγλικής ομάδας στον τελικό του κυπέλλου Uefa, και δεύτερη της Tottenham, μέσα σε τρία χρόνια. Στον πάγκο των Spurs, συνεχίζει να βρίσκεται ο αρχιτέκτονας της επιτυχίας του 1972, Bill Nicholson, ο οποίος θα προσπαθήσει κόντρα στη Feyenoord να καταφέρει ό,τι και απέναντι στη Wolves. Απέναντι στους Spurs, θα βρεθεί η Feyenoord του Wiel Coerver, στην οποία και τελικά θα καταλήξει το τρόπαιο. Πρώτο παιχνίδι, μεταξύ των δύο ομάδων, στις 21 Μαίου του 1974 στο White Hart Lane, με τους Ολλανδούς να παίρνουν σαφές προβάδισμα για τη ρεβάνς του Feijenoord Stadion.

Τελικό αποτέλεσμα 2-2, με τον Mike England να βάζει τους Spurs μπροστά στο σκορ στο 39'. Ωστόσο, η Feyenoord αντέδρασε τέσσερα λεπτά αργότερα, με τέρμα του Willem van Hanegem. Στο β' μέρος, η Tottenham πήρε εκ νέου το προβάδισμα με αυτογκόλ του Joop van Daele, αλλά με γκολ του Theo de Jong στο 85', η ολλανδική ομάδα έφυγε από το Βόρειο Λονδίνο με την ισοπαλία.

Ο επαναληπτικός της Ολλανδίας, αποδείχθηκε εύκολη υπόθεση για τη Feyenoord, η οποία κατάφερε να επικρατήσει των Spurs με 2-0, χάρη στα τέρματα των Wim Rijsbergen και Peter Ressel και έτσι το κύπελλο κατέληξε στο Ρότερνταμ, έπειτα από δύο χρόνια παραμονής του στο Νησί, με συνολικά τέρματα 4-2.

4) Liverpool- Club Brugge ( 28 Απριλίου και 19 Μαίου 1976)

Ενας χρόνος διάλειμμα για τις αγγλικές ομάδες, μιας και το 1975, η Αγγλία δεν εκπροσωπήθηκε στον τελικό του κυπέλλου Uefa. Στον τελικό του 1976, θα βρεθεί και πάλι η Liverpool, με τον Bob Paisley να έχει αντικαταστήσει τον Bill Shankly, στον πάγκο των Reds. Αντίπαλος της ομάδας του Merseyside, ήταν η βέλγικη Club Brugge, η οποία δε μπόρεσε να αποτρέψει την επιστροφή του τροπαίου στην Αγγλία. Στις 28 Απριλίου του 1976, έλαβε χώρα ο πρώτος τελικός, με τη Liverpool να επικρατεί της ομάδας του μεγάλου Ernst Happel, με 3-2, έπειτα από συγκλονιστικό παιχνίδι.

Οι Βέλγοι αιφνιδίασαν τη Liverpool, και βρέθηκαν να προηγούνται με 2-0 στο πρώτο τέταρτο του παιχνιδιού, με τους Julien Cools και Raoul Lambert να σημειώνουν γκολ στο 5ο και 15ο λεπτό αντίστοιχα. Ωστόσο, η Liverpool έκανε την απόλυτη ανατροπή, και μέσα σε διάστημα επτά λεπτών (59'- 65') κατάφερε να "γυρίσει" το παιχνίδι σε 3-2, χάρη στα γκολ των Ray Kennedy, Jimmy Case και Kevin Keegan.

Ο επαναληπτικός της 19ης Μαίου, στο Olympiastadion, έφερε τις δύο ομάδες ισόπαλες με 1-1, με τον Raoul Lambert να κάνει το 1-0 για τη Brugge στο 11', αλλά ο Keegan έφερε το παιχνίδι στα ίσια τέσσερα λεπτά αργότερα. Συνολικά τέρματα 4-3 υπέρ των Reds και το κύπελλο Uefa, επιστρέφει στην Αγγλία και το Anfield.

5) Ιpswich- AZ ( 6 και 20 Μαίου 1981)

Πέντε χρόνια χρειάστηκαν να περάσουν, για να βρεθεί και πάλι αγγλική ομάδα σε τελικό του κυπέλλου Uefa. Αυτή τη φορά, τη σκυτάλη από Tottenham και Liverpool, θα πάρει η Ipswich του τεράστιου Bobby Robson. Αντίπαλος των Tractor Boys, η ολλανδική AZ (κατά κόσμον Αλκμααρ) του Georg Kessler. Η "πρωτάρα" σε τελικούς, όμως, Ipswich τα κατάφερε μια χαρά, καθώς κατάφερε να επικρατήσει της AZ και να κατακτήσει τον μοναδικό ευρωπαϊκό της τίτλο.

Το πρώτο παιχνίδι, μεταξύ των δύο ομάδων, έγινε στις 6 Μαίου του 1981 στο Portman Road, με την ομάδα του Robson να επικρατεί με 3-0 της AZ, με τους John Wark, Frans Thijssen και Paul Mariner να σημειώνουν τα τρία τέρματα. Στον επαναληπτικό του Ολυμπιακού Σταδίου του Αμστερνταμ, όμως, "έσπασαν" καρδιές, κάτι που μαρτυρά και το τελικό 4-2, υπέρ της AZ.

Η αναμέτρηση της 20ης Μαίου, ξεκίνησε ιδανικά για την Ipswich, καθώς ο Thijssen την έβαλε μπροστά στο σκορ, αλλά οι Kurt Welzl και John Metgod "γύρισαν" το παιχνίδι για τους Ολλανδούς. Ο Wark ισοφάρισε 2-2, αλλά τα γκολ των Pier Tol και Jos Jonker, έφεραν την AZ να προηγείται με 4-2, σκορ που έμεινε μέχρι το τέλος και με συνολικά τέρματα 5-4, ο τίτλος κατέληξε στο Portman Road.

6) Αnderlecht- Tottenham ( 9 και 23 Μαίου 1984)

Μετά από 10 χρόνια, η Tottenham βρέθηκε σε ακόμα έναν τελικό του κυπέλλου Uefa, θέλοντας να σβήσει την κακή ανάμνηση της ήττας από τη Feyenoord το 1974. Αντίπαλός της, η Anderlecht, η οποία είχε τον Paul van Himst στον πάγκο της, ενώ ο Keith Burkinshaw, ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε τους Spurs στον τελικό.

Αυτός ο τελικός του 1984, είχε την εξής ιδιομορφία: Ηταν ο πρώτος, στην ιστορία της διοργάνωσης που κρίθηκε στα πέναλτι. Τόσο στο παιχνίδι του Constant Vanden Stock Stadium, όσο και σε αυτό του White Hart Lane, oι δύο ομάδες ήρθαν ισόπαλες 1-1. Στο παιχνίδι του Bελγίου σκόρερς για τις δύο ομάδες ήταν οι Paul Miller στο 57' και Morten Olsen στο 85', ενώ στο White Hart Lane, οι Alexandre Czerniatynski στο 60' και Graham Roberts στο 84', ήταν αυτοί που έστειλαν τις δύο ομάδες στη διαδικασία των πέναλτι.

Οι Spurs επικράτησαν με 4-3 στη "ρώσικη ρουλέτα" και έτσι το Uefa επέστρεψε μετά από 12 χρόνια στο White Hart Lane.

7) Galatasaray- Arsenal  (17 Μαίου 2000)

Μετά από 16 ολόκληρα χρόνια, βρέθηκε και πάλι αγγλική ομάδα στον τελικό του κυπέλλου Uefa. Κατά τραγική ειρωνία, τη σκυτάλη από την Tottenham του 1984, την πήρε η Arsenal, του Arsene Wenger, με τους τελικούς του Uefa, να έχουν περάσει σε άλλη εποχή, καθώς μιλάμε πλέον για μονά παιχνίδια. Οι Gunners, με τον Arsene Wenger στον πάγκο τους, βρέθηκαν στον τελικό του Parken της Κοπεγχάγης, διεκδικώντας το τρόπαιο από την Galatasaray του Fatih Terim.

Η Arsenal ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τη συγκεκριμένη αναμέτρησης, ωστόσο οι Τούρκοι κατάφεραν να κατακτήσουν το τρόπαιο, στη διαδικασία των πέναλτι, με τις δύο ομάδες να έρχονται ισόπαλες 0-0, τόσο σε κανονική διάρκεια, όσο και σε παράταση. Στα πέναλτι "μίλησε" η κλάση του Claudio Taffarel, καθώς ο Βραζιλιάνος γκολκίπερ απέκρουσε δύο προσπάθειες της Arsenal, από τους Davor Suker και Patrick Vieira, τη στιγμή που οι παίκτες του Terim ευστοχούσαν σε όλα τα πέναλτι και με σκορ 4-1, το κύπελλο κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη.

8) Liverpool- Αlaves ( 16 Μαίου 2001)

Μακράν ο πιο εντυπωσιακός τελικός που βρέθηκε ποτέ αγγλική ομάδα, και κατά πολλούς ο πιο συναρπαστικός στην ιστορία της διοργάνωσης. Liverpool και Alaves βρέθηκαν να διεκδικούν το τρόπαιο στο Westfalen Stadion του Ντόρτμουντ, με τους Reds να βρίσκονται για τρίτη φορά σε τελικό του κυπέλλου Uefa.

Στον πάγκο των Reds βρίσκεται ο Gerrard Houllier, ο οποίος καταφέρνει να γίνει ο άνθρωπος που κατακτά κάποιον ευρωπαϊκό τίτλο με τη Liverpool έπειτα από την κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών του 1984. Οι δύο ομάδες ήρθαν ισόπαλες 4-4 στην κανονική διάρκεια του παιχνιδιού, με τους Markus Babbel, Steven Gerrard, Gary McAllister και Robbie Fowler να σημειώνουν τα γκολ για τους Reds, ενώ οι Ιvan Alonso, Javi Moreno (2 γκολ) και Jordi Cruyff σκόραραν για την oμάδα του Jose Manuel Esnal.

Ετσι οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στην παράταση, όπου τρία λεπτά πριν να συμπληρωθούν τα 120, ο Delfi Geli σημειώνει αυτογκόλ, και ο τίτλος καταλήγει για τρίτη φορά στο Anfield, λόγω του κανονισμού του "χρυσού γκολ" που είχε θεσπίσει η Uefa.

9) Σεβίλλη- Middlesbrough ( 10 Mαίου 2006)

Η συμμετοχή της Middlesbrough στον τελικό του κυπέλλου Uefa του Philips Stadion του Eindhoven, στις 10 Μαίου του 2006, θεωρήθηκε ως μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του κυπέλλου Uefa. Δυστυχώς, όμως, για την- τότε- ομάδα του Steve McLaren, στο δρόμο της βρέθηκε η "μπαρουτοκαπνισμένη" Σεβίλλη, του Juande Ramos.

Οι Ισπανοί συνέτριψαν τη Boro με 4-0, με τους Luis Fabiano, Enzo Maresca (δύο γκολ) και Frederic Kanoute, να σκοράρουν για τη Σεβίλλη, σε έναν από τους πιο μονόπλευρους τελικούς στην ιστορία της διοργάνωσης, με την ισπανική ομάδα να κατακτά τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλτο της ιστορίας της και τη Middlesbrough να γυρνάει στη βορειοανατολική Αγγλία, έχοντας αποκομίσει τη χαρά της συμμετοχής.