Xάθηκε η επιθυμία του ανταγωνισμού;

30/07/2010 19:47
Gus Χρυσοχού

Δεν ξέρω σε πόσους από εσάς σας αρέσει (και) το μπάσκετ. Και πόσοι από εσάς που είστε αναγνώστες του englishfootball.gr είχατε την τύχη να γεννηθείτε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (για τους πιο παλιούς δε συζητάμε καν ότι ήταν ακόμα πιο τυχεροί), για να προλάβετε να δείτε το τι συνέβαινε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και το ΝΒΑ. Nα δείτε τους Chicago Bulls του Michael Jordan και του Scottie Pippen, τους New York Knicks του Patrick Ewing και της παρέας του, τους Houston Rockets του Hakeem Olajuwon, τους San Antonio Spurs του David Robinson κ.ο.κ.

Οχι μην ανησυχείτε, δεν πρόκειται να μιλήσουμε μπάσκετ. Ωστόσο, πριν λίγες μέρες διάβασα κάποιες δηλώσεις του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ Jordan στις ηλεκτρονικές σελίδες του αμερικανικού δικτύου ESPN, και ομολογώ πως προβληματίστηκα. Για να σας βάλω λίγο σε κλίμα, αφορμή των δηλώσεων του Jordan ήταν η μεταγραφή του Lebron James από τους Cleveland Cavaliers στους Miami Heat, όπου θα πλαισιώσει- πλαισιωθεί από τους Dwyane Wade και Chris Bosh.

Ο δημοσιογράφος του αμερικανικού δικτύου ρώτησε τον θρύλο του μπασκετ, πως κρίνει την κίνηση του James, και εκείνος απάντησε: " Σίγουρα αποτελεί μια πολύ καλή κίνηση. Αλλά με όλο τον σεβασμό στα νέα παιδία και στις εποχές που έχουν αλλάξει. Εγώ όταν έπαιζα δε θα έπαιρνα ποτέ τηλέφωνο τον Magic Johnson και τον Larry Bird για να είμαστε συμπαίκτες στην ίδια ομάδα. Ηθελα να τους νικήσω".

Το ίδιο βλεπουμε να γίνεται και στον χώρο του ποδοσφαίρου το τελευταίο διάστημα. Ειδικά μέσα στο διάστημα τον τελευταίων δύο μηνών- μιας και σε μία μέρα μας αποχαιρετά και ο Ιούλιος- βλέπαμε δηλώσεις παικτών, που καλούσαν άλλους να έρθουν στις ομάδες τους, προκειμένου να δυναμώσουν κι άλλο τις προοπτικές τους για την κατάκτηση τίτλων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αυτό του Fernado Torres, για τον οποίο μία ο Didier Drogba τον (προσ)καλούσε να πάει στην Chelsea, και από την άλλη το ίδιο έπραττε και ο Carlos Tevez για λογιαριασμό της City.

Και γενικότερα τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία επιθυμία παικτών να μαζευτούν σε μεγάλες ομάδες, προκειμένου να τα σαρώσουν όλα, κάτι που δε βγαίνει σε όλους (βλ. Real Μαδρίτης), αλλά εν πάση περιπτπώση. Ναι το ξέρουμε πως αν μαζευτούν οι καλύτεροι παίκτες σε μια ομάδα, τότε θα είναι σχεδόν ακατόρθωτο να τη νικήσεις. Ολοι μας παίζουμε manager και το έχουμε δει να συμβαίνει με τις ομάδες μας.

Το ίδιο πλέον έχει αρχίσει να γίνεται στη Manchester City, που σκορπάει τα εκατομμύρια αριστερά και δεξιά, το ίδιο έγινε και στις αρχές της εποχής Abramovich στην Chelsea, το ίδιο κάνει και η Real στην Ισπανία. Που είναι όμως ο εγωισμός των παικτών; Εναν εγωισμό, για παράδειγμα, που επέδειξε ο Joe Cole. Γιατί οι προσφορές που είχε από Arsenal και Tottenham ήταν παρόμοιες με εκείνη της Liverpool συν το γεγονός ότι υπάρχει η δυνατότητα να αγωνιστεί στο Champions League.

Toν ίδιο εγωισμό ελπίζουν οι οπαδοί των Reds να δείξει και ο Fernando Torres. Τον ίδιο εγωισμό ελπίζουν και οι οπαδοί της Aston Villa, όσον αφορά την περίπτωση του James Milner. Και αν συνεχίσουμε, η λίστα δε θα έχει τελειωμό. Ξέρετε τι μου λείπει, να σας πως την αλήθεια; Ομάδες που να έχουν στο ρόστερ τους, παίκτες- ηγέτες- προσωπικότητες που να θέλουν να παίρνουν πάνω τους την ομάδα στις δύσκολες στγιμές. Σήμερα, νομίζω, αυτές είναι μετρημένες στα δάχτυλα.

Η Chelsea έχει τον Terry, η Manchester United τον Ryan Giggs, η Liverpool τον Steven Gerrard, η Barcelona τον Puyol. Την περασμένη δεκαετία σε κάθε ομάδα υπήρχαν παίκτες- σημεία αναφοράς. Και εννοώ σχεδόν σε κάθε ομάδα. Υπήρχε το πνεύμα του να αποδείξει κάποιος ότι  μπορεί να οδηγήσει μόνος του την ομάδα του σε έναν τίτλο. Ναι σύμφωνοι, τα χρήματα παίζουν τεράστιο ρόλο όπως και οι φιλοδοξίες του καθενός.

Αλλά το ίδιο και ο σεβασμός. Για παράδειγμα δε νομίζω πως υπάρχει κάποιος άνθρωπος στον πλανήτη αυτό, που να μην έχει μόνο σεβασμό για τον πρώην Αργεντίνο διεθνή Gabriel Batistuta. Ο πρώην παίκτης της Fiorentina δέχθηκε αμέτρητες προτάσεις για να αφήσει τη Φλωρεντία στα εννιά χρόνια που έμεινε εκεί. Εντούτοις το έκανε στην ηλικία των 31 ετών, όταν και μετακόμισε στη Roma για να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Ιταλίας, αφού όμως πρηγουμένως είχε εξαντλήσει όλα του τα περιθώρια με τους Viola.

Για να μην παρεξηγηθώ, δε λέω ότι με αυτές τις μεταγραφές οι παίκτες χάνουν την αξία τους- προς Θεού δηλαδή- αλλά νομίζω πως σε οποιοδήποτε επίπεδο του αθλητισμού, είτε σε ερασιτεχνικό, είτε σε επαγγελματικό, ο καθένας θέλει να αποδεικνύει ότι είναι ο καλύτερος, νικώντας τους καλύτερους. Ο Jordan, για παράδειγμα, αποδείκνυε κάθε χρονιά ότι είναι ο καλύτερος. Και το απέδειξε και σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, όταν αποχώρησε για ενάμισι χρόνο για να παίξει baseball, και όταν επέστρεψε κατέκτησε άλλα τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα.

Ισως να έχει να κάνει και με την υπομονή των παικτών, όμως. Που εδώ μεγάλο ρόλο παίζουν και οι μάνατζερ. Ενα παιδί 20 χρονών, όσο ταλέντο και να διαθέτει, δεν έχει την ωριμότητα να διαχειριστεί τα φώτα της δημοσιότητας, τον όγκο των χρημάτων και το μέγεθος της δόξας που στρώνεται μπροστά του. Και αυτό είναι και χαρακτηριστικό σημάδι της εποχής μας, το οποίο δυστυχώς περνάει και στις νεότερες φουρνιές- γενιές. Θα μου πείτε, δεν είναι μια μορφή ανταγωνισμού να μαζευτούν οι καλύτεροι σε μια ομάδα και να παλέψουν για το ποιος είναι το σημείο αναφοράς; Η διαφορά είναι ότι εκεί μιλάμε για συναγωνισμό, και όχι για ανταγωνισμό. Για το ίδιο σκοπό αγωνίζονται όλοι τους, που είναι η κατάκτηση τίτλων. Δεν αγωνίζονται εις βάρος κάποιου άλλου.

Βέβαια, στο τέλος της καριέρας του οποιουδήποτε παίκτη, όπως και στα μυαλά των περισσοτέρων οπαδών της εκάστοτε ομάδας, αυτό που μετράει είναι οι τίτλοι. Ωστόσο, στο δικό μου το μυαλό και στη δική μου αντίληψη, αυτό που μετράει είναι η προσπάθεια που κατέβαλλε ο οποιοσδήποτε παίκτης να νικήσει τους καλύτερους και ο σεβασμός που μένει για εκείνον. Φυσικά δεν προσπαθώ να πείσω κάποιον ότι η δική μου άποψη είναι η σωστή. Απλά θα ήθελα να δω έναν ανταγωνισμό χτισμένο πάνω σε άλλες αξίες, και όχι πάνω στην οικονομική ευχέρεια ή δυσχέρεια κάποιων ομάδων.


ΥΓ: Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες του englishfootball.gr- και όχι μόνο δηλαδή- καλές διακοπές και να περάσετε όσο πιο καλά γίνεται. Ραντεβού ξανά με την έναρξη της Premier League.