Τον περασμένο Μάιο τα σύννεφα που είχαν μαζευτεί πάνω από το Anfield δεν έδειχναν ικανά να διαλυθούν. Ο ουρανός ήταν κατασκότεινος και ούτε και ο πιο αισιόδοξος φίλος των Reds δεν μπορούσε να δει φως στο τούνελ. Ο απογοητευτικός τρόπος με τον οποίο η ομάδα τερμάτισε τη σεζόν, ο αναβρασμός που επικρατούσε με τον Benitez και τη διοίκηση (έστω κι αν ο Ισπανός δεν έφταιγε), το χρέος (το οποίο εξακολουθεί βέβαια να υφίσταται), η αβεβαιότητα για την παραμονή των αστεριών στον σύλλογο και η γενικότερη ανησυχία και ο διάχυτος προβληματισμός στις τάξεις των φίλων της ομάδας ήταν στοιχεία που παρουσίαζαν μία αρρωστημένη κατάσταση.

Ωστόσο μέσα σε διάστημα δύο μηνών τα πάντα άλλαξαν. Η Liverpool πλέον μπορεί να έχει φιλοδοξίες για τη νέα σεζόν που κατεβαίνει στη σέντρα σε δέκα μέρες από τώρα. Σαφώς λόγος για κατάκτηση τίτλου δεν μπορεί να γίνει, αλλά οι αλλαγές που δρομολογήθηκαν μέσα στο καλοκαίρι καταλάγιασαν την τρικυμία που επικρατούσε. Μοιάζει με μικρό θαύμα σε σχέση με όλα όσα διαφαινόντουσαν πως θα συμβούν όταν βρισκόμασταν στα μέσα προς τέλη του Μάη.

Η πρόσληψη του Hodgson δεν ήταν από αυτές που μπορούν να εντυπωσιάσουν έναν απαιτητικό φίλο της Liverpool, αλλά ήταν σημαντική για έναν και μόνο λόγο, πέρα από το γεγονός ότι ο νέος τεχνικός των Reds έχει σφαιρική άποψη για το τι συμβαίνει στο Νησί. Ο 63χρονος τεχνικός λειτούργησε ενωτικά και κατάφερε να συσπειρώσει τους παίκτες μέσα στον σύλλογο. Να τονώσει λίγο τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση, η οποία είχε πέσει σε επίπεδα ναδίρ.

Το εγχείρημα του Hodgson δεν ήταν καθόλου εύκολο. Κι αν για τον Gerrard τα πράγματα φαίνονταν πιο απλά καθώς αποτελεί γέννημα θρέμμα του Liverpool, για τον Torres η υπόθεση ήταν σαφώς πολύ πιο περίπλοκη. Ένας σταρ, ο οποίος αγωνίζεται σε μία ξένη χώρα, θέλει όραμα για να κάτσει σε μία ομάδα, ακόμη και στην ιστορική Liverpool. Κανείς θα μπορούσε να υποστηρίξει πως με την ιστορία που κουβαλούν οι Reds κάτι τέτοιο είναι εύκολο. Όχι όμως. Η νωχελική κατάσταση που επικρατεί στη Liverpool είναι λογικό να τραυματίζει τη θέληση ενός παίκτη όπως ο Torres να παραμείνει στον σύλλογο. Κι όμως ο Hodgson τα κατάφερε καθώς με την ατμόσφαιρα που δημιούργησε μπόρεσε να πείσει τον Ισπανό επιθετικό να διατηρηθεί στο ρόστερ.

Προς αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκε ο Hodgson και στην περίπτωση του Joe Cole, όπου κατάφερε να πείσει έναν εξαιρετικό ποδοσφαιριστή να έρθει σε ομάδα που αγωνίζεται στο Europa League, απορρίπτοντας Arsenal και Tottenham, δηλαδή Champions League. Μάλιστα με τη συγκεκριμένη μεταγραφή ο Hodgson πέτυχε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Πρώτον έφερε έναν ικανότατο παίκτη στη Liverpool (προσωπική μου εκτίμηση πως η μεταγραφή Joe Cole είναι η κορυφαία ως τώρα στο Νησί) και δεύτερον η συγκεκριμένη κίνηση γέννησε ενθουσιασμό και στις τάξεις των παικτών, κάτι που αντικατοπτρίστηκε απόλυτα στις δηλώσεις του Steven Gerrard, ενός παίκτη που έχει τεράστια απήχηση στα αποδυτήρια, κι αυτό κρατείστε το κατά νου.

Η ηρεμία λοιπόν, από το πουθενά, έπεσε σαν πέπλο πάνω από το Anfield με τον Hodgson παράλληλα να σουλουπώνει το ρόστερ, παραχωρώντας όσους παίκτες δεν χρειαζόταν και κάνοντας προσεκτικά βήματα στις όποιες μεταγραφικές κινήσεις του. Όπως για παράδειγμα στο θέμα του αριστερού μπακ όπου έφερε πίσω ξανά μια δοκιμασμένη λύση όπως ο Aurelio, η οποία θα αποδειχθεί σωστή αν ο Βραζιλιάνος απαλλαγεί από τους συνεχόμενους τραυματισμούς. Την ίδια στιγμή το θέμα του Insua έληξε με τον Αργεντινό να μένει στην ομάδα έπειτα από το ναυάγιο της μετακίνησής του στη Fiorentina, κι έτσι οι φίλοι των Reds απαλλάχθηκαν από ακόμα έναν πονοκέφαλο. Το μόνο που απομένει για τον Hodgson είναι να βρει τον αντικαταστάτη του Mascherano, ο οποίος αναπόφευκτα θα έφευγε από τον σύλλογο. Κι αν αυτός που θα έρθει αποτελεί μια αξιόλογη λύση, όπως για παράδειγμα ο Defour, τότε θα είναι ακόμα καλύτερα.

Όσο για τα διοικητικά τα τελευταία 24ωρα είχαμε σημαντικές εξελίξεις, οι οποίες φυσικά και σχετίζονται με την αλλαγή κλίματος που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα. Ο Κινέζος επιχειρηματίας Kenny Huang αποτελεί ίσως την πιο σοβαρή κίνηση από όλες όσες έχουν γίνει κατά καιρούς και εκτιμώ πως ήρθε η ώρα τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους και το deal να κλείσει οριστικά αυτό το καλοκαίρι. Άλλωστε και στη διοίκηση του συλλόγου τόσο οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες που είναι ανεπιθύμητοι στο Liverpool, όσο και ο πρόεδρος Martin Broughton, το έχουν πάρει χαμπάρι πως δεν πάει άλλο. Για πρώτη φορά άλλωστε επίσημα χείλη μέσα από τη διοίκηση, και πιο συγκεκριμένα ο Broughton που ασχολείται με την πώληση του συλλόγου, τονίζουν ξεκάθαρα πως βαδίζουν προκειμένου η εξαγορά να προχωρήσει μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Μπαίνει δηλαδή deadline, κάτι που ποτέ δεν είχε συμβεί στις διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της ομάδας, χαρακτηριστικό το οποίο είναι σαφώς αξιοσημείωτο και φανερώνει αρκετά για τη σωστή ρότα στην οποία έχουν αρχίσει να μπαίνουν πλέον τα πράγματα.